ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นในวงการฟุตบอล

เด็กแทบทุกคนบนโลกนี้ล้วนมีพ่อแม่เป็นต้นแบบและเป็นเป้าหมายให้เจริญรอยตามเมื่อเติบโตขึ้น แต่ใช่ว่าทุกคนจะสมหวังและทำสำเร็จ ครอบครัวของคนในวงการฟุตบอลก็เช่นกัน การมีพ่อเป็นนักฟุตบอลระดับโลกก็ใช่ว่าจะเป็นเครื่องการันตีว่าลูกจะเจริญรอยตามจนกลายเป็นนักเตะมากความสามารถได้เช่นกัน แม้ลูกหลายคนจะไปไม่รอดในเส้นทางอาชีพนักเตะ เนื่องจากต้องแบกรับความกดดันจากชื่อเสียงของผู้เป็นพ่อ แต่ก็มีลูกจำนวนไม่น้อยที่พยายามพัฒนาตัวเองให้ใกล้เคียงกับความสำเร็จของผู้เป็นพ่อ ซึ่งนี่คือลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นทั้ง 5 คนที่กำลังโลดแล่นอยู่บนเวทียุโรปในปัจจุบัน                 1. แคสเปอร์ ชไมเคิล แคสเปอร์ เป็นลูกชายของปีเตอร์ ชไมเคิล ผู้รักษาประตูที่ประสบความสำเร็จมากมายกับโสมสรแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดและทีมชาติเดนมาร์ก เคสเปอร์เลือกเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูเช่นเดียวกับผู้พ่อโดยเข้าร่วมทีมเยาวชนของแมนเชสเตอร์ ซิตี้ในระหว่างที่พ่อของเขาเล่นให้กับทีมเรือใบ จนก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ในปี 2007 แต่เมื่อไม่สามารถยึดตำแหน่งตัวจริงไว้ได้เขาจึงเลือกก้าวออกไปอยู่กับนอตต์ เคาน์ตี้, ลีดส์ ยูไนเต็ด จนกระทั้งมาลงเอยกับเลสเตอร์ ซิตี้ ในฤดูกาล…

สตีเฟ่น เคอร์รี่ ชัยชนะที่ได้มาด้วยความพยายามในทุกวัน

ชัยชนะไม่เคยได้มาด้วยการขอร้อง แต่ต้องลงมือทำแล้วทำอีกจนประสบผลสำเร็จ นี่คือคำจำกัดความได้ดีที่สุดถึง “สตีเฟ่น เคอร์รี่” สุดยอดพอยด์การ์ดแห่งยุคผู้คว้าแชมป์บาสเก็ตบอล NBA ถึง 3 สมัย รวมทั้งเป็นเจ้าของตำแหน่งผู้เล่นทรงคุณค่าแห่งปีอีก 2 ครั้ง ทั้งที่เขาเคยถูกปฏิเสธจากทุกมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงด้านบาสเก็ตบอล เพียงเพราะมีรูปร่างที่เล็กเกินไป สตีเฟ่น เคอร์รี่ ลูกชายของอดีตนักบาสเก็ตบอลชื่อดังอย่าง เดลล์ เคอร์รี่ ทำให้เขาผูกพันกับบาสเก็ตบอลตั้งแต่ยังเล็กโดยมีคุณพ่อเป็นโค้ชประจำตัว แม้ในช่วงมัธยมเคอร์รี่จะมีฝีมือเหนือกว่าเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน แต่ด้วยขนาดตัวที่เล็กทำให้เคอร์รี่ไม่สามารถเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงด้านบาสเก็ตบอลได้ จนต้องเลือกมหาวิทยาลัยเดวิสันที่แทบไม่มีชื่อเสียงด้านบาสเก็ตบอลเลย แต่นี่กลับเป็นผลดีสำหรับเขาในการพิสูจน์ตัวเอง เคอร์รี่ฝึกซ้อมอย่างหนักจนฝีมือพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วจนพาทีมเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในการแข่งขันระดับประเทศด้วยฝีมือการชู้ตอย่างแม่นยำ ช่วงที่เล่นให้กับมหาวิทยาลัยเดวินสันเขาทำแต้มไปถึง 2,635 คะแนน โดยมาจากลูกยิงสามแต้มถึง…

พอล สโคลส์ นักเตะผู้ได้รับการยกย่องจากศัตรู

วงการฟุตบอลในปัจจุบันเต็มไปด้วยนักเตะฝีเท้าเยี่ยมมากมาย นักเตะหลายคนโด่งดังขึ้นมาอย่างรวดเร็วก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน นักเตะจำนวนมากได้รับการยกย่องจากสื่อและแฟนบอลอย่างล้นหลามเป็นเวลาหลายปี แต่ในจำนวนนั้นมีนักเตะอยู่ไม่กี่คนที่ได้รับการยกย่องจากนักเตะด้วยกันเอง โดยเฉพาะนักเตะที่ได้ชื่อว่าเป็นคู่แข่ง ซึ่ง “พอล สโคลส์” เป็นหนึ่งในนักเตะเหล่านั้น พอล สโคลส์ ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในมิดฟิลด์ที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของสโมสรแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด เขาพาทีมปีศาจแดงประสบความสำเร็จถึง 25 แชมป์ ครบทุกรายการที่ลงทำการแข่งขัน แต่เขากลับไม่เป็นที่ยอมรับมากนักทั้งจากสื่ออังกฤษ และผู้จัดการทีมชาติอังกฤษ ซึ่งมักจะเลือกใช้สตีเฟน เจอร์ราร์ด กับแฟรงค์ แลมพาร์ด ลงเล่นคู่กันในนามทีมชาติอยู่เสมอ จนมิดฟิลด์หัวแดงต้องโยกไปเล่นในตำแหน่งปีกซ้ายอยู่บ่อยครั้ง นำมาสู่การตัดสินใจหันหลังให้ทีมชาติเมื่อปี 2004 ในทางตรงข้ามสโคลส์กลับได้รับการยกย่องอย่างมากจากนักเตะคู่แข่งหลายต่อหลายคนที่เคยเผชิญหน้ากันในสนาม ซึ่งแต่ละคนล้วนได้ชื่อว่าเป็นนักเตะระดับโลกทั้งสิ้น “ชาบี้…

“เม็ตซ์” สโมสรนักปั้นมือทองที่แทบไม่มีใครรู้จัก

เม็ตซ์ อาจไม่ใช่สโมสรที่มีชื่อเสียงในลีกฝรั่งเศส พวกเขาไม่เคยคว้าแชมป์ลีกเอิงได้สักครั้งเดียว แถมยังวนเวียนอยู่กับการตกชั้นและเลื่อนชั้นอยู่บ่อยครั้งในระยะหลัง มีเพียงแชมป์บอลถ้วยของฝรั่งเศสจาก 2 รายการเท่านั้นที่เป็นเกียรติประวัติประจำสโมสร แม้จะไม่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันมากนัก แต่สโมสรแห่งนี้กลับสร้างนักเตะฝีเท้าฉกาจประดับวงการฟุตบอลอย่างไม่น้อยหน้าใคร โดยนักเตะหลายคนต่อหลายคนที่กำลังมีชื่อเสียงอยู่ในปัจจุบันล้วนเคยผ่านการค้าแข้งในถิ่นสต๊าด แซงต์-แซงโฟเรียงมาแล้วทั้งสิ้น คาลิดู คูลิบาลี คูลิบาลี ถือเป็นหนึ่งในปราการหลังตัวกลางที่เนื้อหอมที่สุดของยุโรป และมีข่าวเชื่อมโยงกับบรรดาสโมสรยักษ์ใหญ่ในพรีเมียร์ลีกทุกรอบตลาดซื้อขายนักเตะ โดยกองหลังทีมชาติเซเนกัลเริ่มต้นจากการเป็นนักเตะเยาวชนของเม็ตซ์ จนก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ได้สำเร็จในปี 2010 หลังจากลงเล่นในลีกดิวิชั่น 2 ของฝรั่งเศสกับเม็ตซ์อยู่ 2 ฤดูกาล เขาก็ถูกดึงตัวสู่ลีกเบลเยี่ยมกับสโมสรเกงค์ด้วยค่าตัวประมาณ 1 ล้านปอนด์ ก่อนจะย้ายมาสร้างชื่อกับนาโปลีจนถึงปัจจุบัน มิราเลม เปยานิช…

ผลกระทบของโควิด-19 ต่อรายการแข่งขันกีฬาระดับโลก

แม้จะเข้าสู่เดือนเมษายนแล้ว แต่การแพร่ระบาดของไวรัสโคโรน่า หรือโควิด-19 ก็ยังคงลุกลามอย่างต่อเนื่อง จนทำให้มีผู้ติดเชื้อทั่วโลกมากกว่า 1.2 ล้านคน และมียอดผู้เสียชีวิตทะลุ 64,000 คนเข้าไปแล้ว จากสถานการณ์การแพร่ระบาดอย่างรุนแรงไปทั่วโลก ทำให้หลายประเทศสั่งยกเลิกการจัดกิจกรรมที่เป็นการรวมตัวของคนหมู่มากอย่างเด็ดขาด ส่งผลให้การจัดการแข่งขันกีฬารายการสำคัญระดับโลกมากมายต้องถูกยกเลิกหรือไม่ก็ต้องเลื่อนการแข่งขันออกไป เราไปติดตามกันว่ากีฬาแต่ละประเภทได้รับผลกระทบอย่างไรบ้าง การแข่งขันฟุตบอลยุโรป เนื่องจากมีผู้เกี่ยวข้องกับวงการฟุตบอลยุโรปหลายรายถูกตรวจพบว่าเป็นผู้ติดเชื้อโควิด-19 ไล่ตั้งแต่นักฟุตบอล, ผู้จัดการทีม จนไปถึงเจ้าของสโมสร ส่งผลให้ฟุตบอลลีกแต่ละประเทศต้องเลื่อนการแข่งขันออกไปอย่างไม่มีกำหนด ทางสหพันธ์ฟุตบอลยุโรป หรือยูฟ่า ก็ทำการเลื่อนการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปออกไป ทั้งศึกยูฟ่า แชมเปี้ยนส์ลีกและยูฟ่า ยูโรป้าลีก รวมไปถึงศึกชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป หรือยูโร 2020 ที่เดิมจะจัดขึ้นในช่วงซัมเมอร์นี้…

ความหวังเหรียญทองโอลิมปิกที่หายไปจากการถูกแบนของนักยกน้ำหนักไทย

แม้โอลิมปิก 2020 จะถูกเลื่อนไปจัดการแข่งขันในปี 2021 แทน เพื่อหลีกทางให้ไวรัสโคโรน่าที่กำลังแพร่ระบาดสร้างปัญหาไปทั่วโลกอยู่ขณะนี้ แต่กลับไม่มีผลต่อนักยกน้ำหนักทีมชาติไทยที่ติดโทษแบนจากสหพันธ์ยกน้ำหนักนานาชาติเป็นเวลาถึง 3 ปี หมดสิทธิ์ลุ้นคว้าเหรียญรางวัลในโอลิกปิกเกมครั้งนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว สืบเนื่องจากการตรวจสอบพบการใช้สารกระตุ้นในนักกีฬายกน้ำหนักทีมชาติไทยถึง 10 ราย เมื่อช่วงต้นปี 2562 โดยในจำนวนนั้นมีชื่อของนักกีฬาระดับเหรียญทองศึกยกน้ำหนักชิงแชมป์โลกอย่าง ธัญญ่า สุขเจริญ เจ้าของ 3 เหรียญทองรุ่น 45 กิโลกรัมหญิง รวมไปถึงสุกัญญา ศรีสุราช 3 เหรียญทองรุ่น 55 กิโลกรัมหญิง และเหรียญทองโอลิมปิกรุ่น 58 กิโลกรัมหญิง…

Daiya Seto จะสามารถคว้าแชมป์ว่ายน้ำโอลิมปิกที่บ้านเกิดได้สำเร็จหรือไม่

Daiya Seto หรือ ไดยะ เซโตะ คือชื่อของนักกีฬาว่ายน้ำที่ทำผลงานอย่างโดดเด่นในปี 2018 ด้วยการคว้าแชมป์เหรียญทองในการแข่งว่ายท่าผีเสื้อ 200 เมตรได้สำเร็จ ซึ่งตอนนี้เขาได้มีชื่อร่วมชิงแชมป์เหรียญโอลิมปิกแล้วในปี 2020 หรือกลางปีที่กำลังจะมาถึงนี้ โดยแฟน ๆ จากทั่วทั้งเอเชีย ต่างก็เอาใจช่วยว่าหนุ่มไดยะ เซโตะคนนี้ จะสามารถคว้าแชมป์เหรียญทองในบ้านตัวเองได้สำเร็จหรือไม่ เส้นทางของไดยะ เซโตะในฐานะนักว่ายน้ำ เริ่มต้นขึ้นเมื่อตอนเขาอายุได้เพียงแค่ 5 ขวบ เพราะมีเพื่อนสนิทเป็นแรงบันดาลใจ และเพราะเป็นคนที่มีความมุ่งมั่น ไม่ย่อท้อต่ออะไรง่าย ๆ จึงทำให้ในปี 2012…

เฮแบร์ตี้ แฟร์นานเดส เท้าซ้ายพิฆาตจากสโมสร SCG เมืองทอง ยูไนเต็ด

หากพูดถึงสโมรสรฟุตบอลไทย ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าสโมสร SCG เมืองทอง ยูไนเต็ดนั้น มีแฟนบอลมากเป็นอันดับต้น ๆ ของประเทศ อีกทั้งยังมีนักบอลทีมชาติอีกหลายคนที่มีจุดกำเนิดมาจากสโมสรแห่งนี้ และสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองจากการเป็นนักเตะของสโมสรนี้ แต่มีอีกหนึ่งนักบอลดาวเด่นชาวต่างชาติ ที่ถึงแม้จะไม่มีสิทธิลงเตะในนามทีมชาติเหมือนคนไทยคนอื่น ๆ เนื่องจากเขาไม่ได้มีสัญชาติไทย แต่ฝีเท้าและทักษะการเตะบอลของเขานั้น นับได้ว่าไม่เป็นรองนักบอลของทีมชาติไทยเลยทีเดียว ซึ่งนักเตะผู้นั้นมีชื่อว่า เฮแบร์ตี้ แฟร์นานเดส เฮแบร์ตี้ แฟร์นานเดส คือใคร? เชื่อว่าแฟนบอลชาวไทยที่ติดตามและรับชมฟุตบอลไทยลีกอยู่บ่อยครั้ง คงจะต้องเคยได้ยินชื่อเฮแบร์ตี้ แฟร์นานเดส มาบ้าง แต่รู้หรือไม่ว่านักเตะฝีเท้าดีคนนี้ มีประวัติที่น่าสนใจมากกว่าการเป็นดาวเด่นของสโมรสร SCG เมืองทอง…

ฟุตบอลโลกหญิง ความสนุกและสีสันของกีฬาโลกที่ไม่แพ้ฟุตบอลชาย

ต้องยอมรับว่าในโลกปัจจุบันความเท่าเทียมระหว่างชายหญิงนั้น ค่อย ๆ ถูกขับเคลื่อนให้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน คือ เป็นไปอย่างเท่าเทียมทั้งในเรื่องศักยภาพ ความสามารถ และศักดิ์ศรี รวมไปถึงในเรื่องของกีฬาด้วย ในระยะแรก ๆ จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่ากีฬาฟุตบอลนั้น มีเพียงแต่ทีมฟุตบอลชายเท่านั้นที่ได้รับความนิยมในการจัดตั้งทีมแข่งขัน แต่พอระยะหลัง ๆ กีฬาแทบจะทุกชนิด ไม่ใช่เพียงแค่กีฬาฟุตบอลเท่านั้น ที่มีการสนับสนุนและเปิดโอกาส เพื่อผลักดันความเท่าเทียมและความท้าทายใหม่ ๆ ประกอบกับเพิ่มสีสันของการแข่งกีฬา โดยการให้ผู้หญิงมีสิทธิเข้าถึงการแข่งขันกีฬาดังกล่าวด้วย มารู้จักกับฟุตบอลโลกหญิงกันเถอะ ฟุตบอลโลกหญิงถูกจัดขึ้นครั้งแรกที่ประเทศจีน เมื่อปี ค.ศ. 1991 หรือ พ.ศ. 2534…

น่าเสียดาย เมื่อคนไทยไม่ค่อยนิยมและสนับสนุนฟุตบอลหญิง

หากพูดถึงกีฬาฟุตบอล ร้อยทั้งร้อยมักจะนึกถึงนักฟุตบอลชายเป็นอันดับแรก เนื่องจากฟุตบอลชายนั้นเกิดขึ้นก่อนหน้าฟุตบอลหญิงหลายปี จึงทำให้ความนิยมของฟุตบอลชายถูกสั่งสมมานานกว่า อีกทั้งกีฬาฟุตบอลยังเป็นกีฬาที่ต้องใช้ความว่องไว ความรวดเร็ว และความแข็งแกร่งของร่างกาย จึงทำให้หลาย ๆ คนมองว่า กีฬาชนิดนี้ไม่เหมาะกับผู้หญิงสักเท่าไหร่ แต่แล้วความเชื่อดังกล่าวที่มีมาอย่างยาวนานก็ถูกพังทลายลงไป เมื่อทาง FIFA Women’s World Cup ประกาศจัดฟุตบอลโลกหญิงขึ้นเป็นครั้งเมื่อปี พ.ศ. 2534 ที่ประเทศจีน ซึ่งสร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับแฟนบอลและชาวโลกได้เป็นอย่างมาก แต่เมื่อหันมองกลับมายังประเทศไทย ก็พบว่ามีเพียงบางกลุ่มและบางหน่วยงานเท่านั้นที่พยายามผักดันฟุตบอลหญิงไทยไปให้ถึงฝั่งฝันอย่างจริงจังและต่อเนื่อง ซึ่งหากเปรียบเทียบกับฟุตบอลชายไทยแล้ว ฟุตบอลหญิงไทยยังไม่ได้รับความนิยมในระดับเดียวกันกับฟุตบอลชายไทย ซึ่งตรงนี้อาจจะต้องอาศัยความค่อยเป็นค่อยไปทีละนิด อคาเดมี่ฟุตบอลหญิงที่ขาดหายไป จริง ๆ…